Afscheid van Saskia, mijn middelste kind

05Aug10

* 6 mei 1983   † 4 augustus 2009                                                                                                                 

Gisteren was het alweer een jaar geleden. Het was best een vreemde dag voor ons. Sander, Peter en ik zijn een dagje weggeweest, het Gardameer over met de boot, om wat afleiding te zoeken. Ik had dit stukje al willen plaatsen, maar ik had het nog best moeilijk met het hele verhaal. Nog steeds is het moeilijk precies onder woorden te brengen wat er is gebeurd. Er is al veel over gezegd en geschreven. Nu, een jaar later, probeer ik weer opnieuw alles van me af te schrijven.

 Wat vooraf ging:

Saskia was een lief vrolijk baby’tje, een bedachtzaam kind en een lastige puber, zoals er zoveel zijn, op zich niets bijzonders. Als jonge vrouw ging ze recht op haar doel af. Ze had uitgesproken ideeën en vooral (te) hoge idealen. Reizen en voetbal waren haar grote passies. Recent had ze zich voorgenomen om eerst alsnog haar Havodiploma te gaan halen en dan naar een vliegopleiding te gaan. Ook wilde ze naar Alaska, haar hele reisschema lag al klaar. Voor voetbal zette ze alles opzij, daar kon ze veel energie in kwijt.

 Ze heeft een aantal jaren door Turkije gezworven. Ook heeft ze eens 10 weken achter elkaar in Parijs gezeten. Het was een lieve, ietwat naïeve meid, die er moeite mee had te aanvaarden, dat het leven ook wel eens verplichtingen met zich meebrengt. De laatste 5 maanden van haar leven woonde ze bij Peter en mij in huis. In het begin deed ze echt haar best, maar we zagen haar toch steeds meer wegzakken. Ze gaf duidelijk aan met rust gelaten te willen worden, wat we hebben gerespecteerd. Hebben we hierin gefaald? We zullen het nooit meer weten.

 Ze overleed in de nacht, na een mooie zomerdag. Maar om zon gaf ze niets, binnen zitten paste meer bij haar. Daarom had ik ook moeten merken dat er iets niet klopte, toen zij die avond van 3 augustus ineens bij me aan de tuintafel kwam zitten. Helaas, ik was bezig met mijn eigen dingetjes en lette niet zo op haar. Was het een soort afscheid? Weten zullen we het nooit meer. Ze ging weg en een paar uur later stapte ze doelbewust dit leven uit. Misschien dat we elkaar ooit weer ontmoeten en ze het uit kan leggen?

De website van 112HM:                                                                                                                           

Trein incident Hazerswoude-Rijndijk

Hazerswoude-Rijndijk, 4 augustus 2009

Even na 1 uur in de nacht werden de brandweer van Koudekerk en de OVD Rijnstreek opgeroepen voor een trein incident aan de Stationsweg in Hazerswoude-Rijndijk. Hierbij ging het helaas om een zelfdoding. Na enige tijd werd de brandweer van Alphen aan den Rijn gevraagd om te assisteren met het hulpverleningsvoertuig, zodat er voldoende licht was. Er zal verder onderzoek worden verricht naar dit incident.

 Later hebben we gehoord, dat ze al vaker op deze plek was gesignaleerd, overdag. Ze zat op het bankje een boterham te eten en heeft de situatie tevoren blijkbaar goed bekeken. Het was de laatste trein, zonder passagiers, die naar het rangeerterrein in Utrecht gereden werd. Ze wist dus heel goed wat ze ging doen. Volgens ooggetuigen, die in de flat naast de spoorlijn wonen, is ze de trein tegemoet gelopen. Hier is toch wel gigantisch veel moed voor nodig!

En dan staat ’s nachts om half drie de politie bij je voor de deur. Het heeft even geduurd, voordat ze me hadden gevonden, want Saskia stond nergens ingeschreven in Nederland. Aan de hand van diverse registers kwamen ze er achter wie haar ouders waren. Haar groene rugzak met paspoort stond naast het bankje bij de spoorlijn. Uit haar afscheidsbrief:

Ik kom er steeds meer achter dat ik niet meer pas in deze wereld, waar ik steeds minder van ga begrijpen. Ik weet al een aantal jaren dat ik manisch-depressief ben, maar heb nooit hulp willen zoeken. Dit is al mijn vijfde depressie en ik ben het nu echt zat.

VVK  Corner                                                                                                                                                                                                                     In Memorium                                                                                                                                                                                                                           04-08-2009

Vandaag bereikte ons het droevige bericht dat Saskia Schippers, speelster van de Dames van Koudekerk, om het leven is gekomen. Saskia kwam als meisje over van Bernardus en heeft vele jaren de kleuren van Koudekerk verdedigd. Als speelster maakte zij het kampioenschap mee met de meisjes en later de Dames. Saskia was een technisch aangelegde speelster die nauwelijks een overtreding maakte. Zij zal binnen de dames gemist worden, zij mocht slechts 26 jaar worden. Namens de v.v.Koudekerk wensen wij de familie, vrienden en teamgenoten veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

 Er is een condoleanceregister geopend. Dit was de aanhef:                                                                                                                       Op veel te jonge leeftijd is Saskia Schippers overleden. Saskia was al vanaf jonge leeftijd lid van voetbalvereniging Koudekerk waar ze als trainster / speelster altijd actief is geweest. We zullen haar ontzettend missen en willen al haar familie vrienden en bekenden heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.

 Het moeilijkste moment was ’s middags, toen ik naar het rouwcentrum ging. Ik wilde haar persé nog zien, al was ik gewaarschuwd dat het niet aangenaam zou zijn. Je hoopt ergens nog, dat er een vergissing in het spel is. Maar ze was het echt wel. Het was duidelijk, dat ze een behoorlijke smak had gemaakt, maar haar gezicht was toch redelijk gaaf. Later heb ik gehoord, dat het aan de tegenwoordigheid van geest van de machinist, die meteen had geremd,  was te danken, dat ze er onder de gegeven omstandigheden nog goed uit zag. Haar bovenarm was afgerukt, waardoor er behalve haar hoofd, ook een complete arm en hand is terug gevonden. Idioot eigenlijk, maar het viel me ineens op, wat een mooie lange vingers ze had, en ik heb voortdurend haar hand zitten strelen. Toen daarna de kist meteen dicht ging, moesten er 8 grote houten schroeven worden aangedraaid. Een aantal maanden daarvoor had ik dat ook gedaan, samen met mijn familie, bij mijn beide ouders. Nu stond ik dat, voor de 3e keer binnen een jaar, in mijn eentje voor mijn dochter te doen.

De dagen erna gingen in een roes voorbij. Er waren op haar begrafenis ongeveer 40 mensen, waar onder vrijwel alle meisjes/dames van haar voetbalteam. Iedereen was verbijsterd dat ze tot deze daad was gekomen, want er was geen enkele aanwijzing voor geweest.

 Advertentie Rijnwoude Koerier:

 Saskia Marianne Schippers

Geboren 6 mei 1983

 Onze lieve dochter en zus is op 4 augustus 2009 plotseling overleden. Zij was pas 26 jaar. Vol passie en idealen, is zij begonnen aan haar laatste grote reis. Wij moeten haar keuze respecteren, maar zullen haar ontzettend missen.

Op vrijdag 7 augustus hebben wij Saskia, in een besloten kring van dierbare mensen, naar haar laatste rustplaats gebracht.  De vele blijken van belangstelling zijn voor ons een grote troost.  Rust zacht lieve meid.                                                                                                                                                                                               

Sinds die dag is mijn leven nooit meer hetzelfde geweest. Ik werk niet meer, zit nu op mijn berg in Italië en zal in het najaar mijn leven weer een draai moeten gaan geven. Begrijpen en bevatten zullen we het nooit helemaal. We hebben geen van allen geweten wat er echt in haar om ging. Dat liet ze ook niet toe. Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn, ik ben de onschuld voorbij. Was het leven voorheen 1 groot feest, nu heb je iets meegemaakt.  Hoe vreemd het misschien ook klinkt, in zekere zin heb ik enorme bewondering voor haar moed en ik ben er trots op dat ik 26 jaar de moeder van dit bijzondere meisje heb mogen zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties


One Response to “Afscheid van Saskia, mijn middelste kind”

  1. 1 Arjan van Mourik

    Vind het een heel mooi stukje over uw dochter. Ik kwam er pas achter toen mijn vader op 31 maart 2011 werd begraven op dezelfde begraafplaats als Saskia, alleen een stukje verderop. Ik liep toen die eerste dag een rondje over de begraafplaats en zag voor mij een bekende naam, namelijk die van Saskia. Ik leerde haar kennen, toen ze een aantal maal met haar oma, Mevr Schippers meeging in de taxi, waarvan ik de bestuurder was. Ik wens u heel veel sterkte.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: