Hij doet het niet-verkeerde knopjes

05mei10

Techniek staat voor niets, het is gewoon niets, ik heb er niets mee. Sinds vorige week woensdag ben ik in het bezit van een touchscreen telefoon. Klinkt fantastisch, maar niet helemaal mijn eigen keuze. Sinds 1999 heb ik zo’n zes telefoons versleten. In de meeste gevallen raakte de batterij gewoon leeg. Aangezien we in een wegwerpmaatschappij leven, is een nieuwe batterij vrijwel net zo duur als een nieuwe telefoon. Op het moment dat ik er goed mee overweg kon, was ik weer toe aan de volgende en dan duurt het weer een behoorlijke tijd voor ik alles door heb. Waarom zijn ze niet gewoon allemaal hetzelfde? Een telefoon, daar moet je gewoon mee bellen en niets anders. Ok, af en toe smsen, maar liever niet te vaak, want ik word kriegel van dat getik op dat kleine schermpje en dan bel ik maar weer gewoon. Ik hoef helemaal niet te internetten en te gamen, dat doe ik thuis wel. Een aantal jaren geleden werden de telefoons steeds kleiner, op miniformaat, zodat ze in het borstzakje van een spijkerjasje pasten. Opeens kwamen er belachelijk lange telefoons, de eerste telefoons met camera. Hoezo camera, daar heb je toch gewoon fototoestellen voor?

Ja, digitale camera’s, daar had ik ook niets mee. Ik ben verknocht aan mijn ouderwetse fototoestel. Ik kan er mee inzoomen en panoramafoto’s maken, je kijkt in de zoeker, what you see is what you get. Maar je wordt gewoon gedwongen om te switchen, want fotorolletjes worden steeds schaarser en daardoor duurder. Het afgelopen weekend in Praag is het me opgevallen hoeveel doodgewone ouderwetse Kodakfilialen er daar nog waren. Het kan dus toch nog wel!

Ok, vorig jaar was ik weer toe aan een nieuwe telefoon, een Sony Ericsson C905. Deze heeft een camera met 8,1 megapixel. Ja en, boeiend! Maar, in september, tijdens onze vakantie in Turkije, begon Peter er toch foto’s mee te maken. Het was toch wel leuk, om ’s avonds te kunnen terugkijken wat je overdag had gezien. Bij thuiskomst de foto’s met bijbehorend kabeltje op de laptop gezet. Ze bleken warempel van uitstekende kwaliteit te zijn. Dan hoef je toch geen aparte digitale camera te kopen? Het hele najaar en in de winter met de telefoon op stap geweest, en lekker foto’s gemaakt. Helemaal blij!

Maar: hoe ik het voor elkaar heb gekregen weet ik niet, plotseling had ik geen beeld meer. Ik had een deuk in mijn scherm, een telefoon van nog geen jaar oud. De volgende dag moest ik naar Praag en ik zat nu dus zonder telefoon. Na overleg met de klantenservice van T-Mobile zou ik bij de dichtstbijzijnde telefoonshop mijn 2-jarig abonnement, waarvan ik nog ruim een jaar had te gaan, voortijdig verlengen en precies hetzelfde toestel weer meenemen, mits voorradig. Eenmaal in de winkel aangekomen, werd ik zeer meewarig aangekeken: een nieuw scherm kost 200,00 euro, een C905, ja mevrouw, inderdaad de beste camera die er is, maar deze wordt niet meer geleverd. Hoezo, ik heb deze nog geen jaar! Er zijn weer andere types, zo’n camera is onmogelijk. Nadat ik zeer duidelijk was over het feit dat er niets opgestuurd of besteld zou worden en ik niet zonder telefoon de winkel zou verlaten, ben ik uiteindelijk aan de touchscreen gegaan.

En daar begint dan de ellende: je moet dus het scherm aanraken en van de 3 toetsen die onderaan zitten zoveel mogelijk afblijven, anders raakt het menu van slag. Na een uurtje prutsen had ik door hoe de camera werkt, dus eerst maar eens de polder in om foto’s te maken. Na 18 foto’s was het geheugen vol! Volgens mij moet 1000 foto’s toch wel mogelijk zijn. (Deze 18 foto’s waren trouwens wel van goede kwaliteit). Een uitgebreide handleiding zat er natuurlijk niet bij. Die heb ik dan maar van internet gehaald. Vreemd genoeg ben ik daar weer wel goed in, zo achterlijk ben ik nou ook weer niet! Na 70 bladzijden te hebben doorgeploegd, weet ik nog steeds niet waarom de foto’s niet in het grote geheugen worden opgeslagen.

De reis naar Praag heeft in het teken gestaan van een telefoon die niet deed wat ik ervan verwachtte. De zon scheen recht op het scherm, dus je kunt niet zien wat voor foto je maakt. De eerste dag kon ik 8 foto’s maken, de 2e dag slechts 4. Met vooruitziende blik was mijn ouderwetse fototoestel meegegaan. Rolletje kopen, knippen, wat een genot! Intussen kreeg ik sms’jes binnen, maar hoe moet je die beantwoorden, als er geen keuze “antwoorden” voorkomt op je toestel?

De 3e dag: dit ging het worden: ik had zonder problemen al 17 foto’s met de telefoon gemaakt. Zou ik boven de 18 foto’s uitkomen? We zullen het niet te weten komen, want ik was vergeten de telefoon op te laden, en dus scheidt die er van de ene seconde op de andere spontaan mee uit. Het had weinig gescheeld of de touchscreen had op de bodem van de Moldau gelegen!

Ja, nu moet ik er mee naar Italië de hele zomer. Zal ik dan toch maar een digitale camera gaan kopen? Moet ik daar weer mee leren omgaan!

Gisterochtend kwam er weer een nieuw probleem bij: Ik moest een 0900-nummer bellen, met zo’n menu van: heeft u vragen over ….. toets 1, belt u voor ….. toets 2. Ja, maar een touchscreen heeft helemaal geen toetsen! Dus heb ik maar ouderwets met de vaste lijn gebeld, want we hebben sinds kort Ziggo all-in-1.

Misschien moet ik binnenkort maar aan een seniorentelefoon, want die heeft maar een paar, hele grote, knoppen!



No Responses Yet to “Hij doet het niet-verkeerde knopjes”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers op de volgende wijze: